ســلام. روز جمعه 12  شهریور و در عصر روز دوم همایش موصل 4 راهی سفری بیاد ماندنی شدیم البته با خانواده

بعد از چندین سال سفری به شمال داشتم . شاید شمال برای عده ای که هر سال چندین بار به شمال رفته اند دیگر آن جذابیت خود را نداشته باشد یا حتی برای بعضی از شمالیها که در دل این سرزمین سبز جادویی به سر می برند و به قول خودشان از برف و باران ها دیگر خسته شده اند تکراری شده باشد اما وقتی به زیبایی این سرزمین نگاه می کنی از جای جای آن لذت می بری .

از روستاهای محور ساری تا سد شهید رجایی و روستای فریم یا رامسر و جاده روستای جواهر ده و ....

هر جا جاذبه ای مخصوص خود دارد. اگر با چشم دل ببینی متوجه خلقت زیبای خدا می شوی . دریا با همه عظمت و گاهی خشمش بسیار زیبا و مهربان است . و خشم طبیعتش اقتضای طبیعت اوست .

کوههایی که روی آن درختان همچون موی بر روی بدن حیوانات چنان روئیده که نمیتوان نقطه ای خالی روی کوه پیدا کرد

روستاهای جاده ساری تا فریم نیز هر کدام زیبایی خاص خود را دارند از تاکام تا ورکی و از ورکی تا .....

تمشک های وحشی ، آبشارهای خروشان و گل آلود و .....

اما ای کاش ما مسافران این سرزمین زیبا به همراه خود کیسه ای پلاستیکی داشتیم تا بجای انداختن بطری آب خالی در طبیعت آن را در آن کیسه می نهادیم و با زباله ها در اولین سطل زباله می انداختیم. چرا باید در میان امواج زیبای دریا شاهد شنای تکه پلاستیک آبی بود!!!!

کاش در استان مازندران و گیلان شهرداری از کویر یا استانداری از کویر به کار گماشته می شد تا شاید سرو سامانی به وضع آشفته زباله ها می داد. کاش در کنار دریا حدود 50 متر فاصله سطل زباله گذاشته می شد

و ای کاش کمی واکسن ملاحظه کاری در بدن مسافران در ورود به شهرهای شمال تزریق می شد تا این طبیعت زیبا به مکان پر از زباله تبدیل نشود.

والسلام