سـلام علیکم
خوشا به سعادت آنان که امسال راه در مسیر عشق اربعین حسینی می گذارند. امسال من جامانده از این کاروان و خیل عاشقان حسینی هستم. ولی دلم با رهروان رهسپار این راه نورانی شده است. امید اینکه سال آینده در این مسیر با امام زمان روحی فداه برای اعتلای اسلام ناب محمدی قدم گذارده و جان خود را در کف اخلاص ان شاء الله فدا کنم.
مسیر عاشقی که در آن میتوان تمامیت عشق را دید. جایی که فرقی بین غنی و فقیر نیست. تنها جایی که مشت محکمی بر دهان یاوه گویانی است که می خواهند با زیر سئوال بردن این حرکت که این پولها را خرج فقرا کنید زده خواهد شد. که در این مسیر هرآنچه دارند !!! کی !!! فقرا ، بله فقرا هرآنچه دارند در طبق اخلاق می گذارند. پیرمردی که هر سال روی منبری کوچک نشسته و یک قوری قهوه دستش گرفته و افتخار پذیرایی از زائرین را دارد تا کودکی که دستمال کاغذی دستش گرفته و وسط راه ایستاده تا با هربرگی از این جعبه عرق زائری پاک شود. آن دیگر طبق خرمای بر سر گذارده فریاد می زند تفضل یا زائر تفضل .... و یا آن عراقی که در جلوی ماشین زوار زانو می زند و التماس می کند تا میهمان ناهار یا شام و استراحت در خانه و موکب او باشید. و...................
و در این میان یاوه سرایان و یدک کشان نام شیعه علی!!! (در ظاهر ) که از سفر خارج و آنتالیا و ... برگشته اند در خستگی خود روی کاناپه نشسته ضمن صرف آب پرتقال و کیک و ... ندای سر می دهند که ما انقدر گرسنه داریم که .....
این یاوه سرا ، یک سال قدم در این راه بگذار تا ببینی تک تک این موکب ها را چه کسانی به پا می کنند. و موکب هایی که ایران به پا می کنند در مقابل این همه موکب عراقی قطره ای است در دریا . ضمن اینکه آنان که هزینه برای این پذیرایی ها می دهند از جنس و قماش شماها شکم گندگان مدعیان فقر نیستند. بلکه از قماش دلباختگان و عاشقان اربعینی هستند.
پس شما به چرای خود در کشورهای خارجی با خون مردم بپردازید و عاشقان حسینی را بخود وابگذارید.
والسلام
خادم الاسراء وا.م «شوریده اصفهانی»